آثار مربوط به دور الیمایی نیازمند بازشناسی هستند

خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گروه میراث‌فرهنگی ـ با توجه به اینکه خوزستان خاستگاه اصلی الیمایی‌ها محسوب می‌شود فعالان میراث‌فرهنگی و کارشناسان، راه‌اندازی پایگاه یا مرکز الیمایی در این استان ضروری می‌دانند. به گزارش CHN، پراکندگی آثاری از عیلامیان و الیمایی‌ها در خوزستان و وجود آثاری شاخصی در بردنشانده، سرمسجد، کلگه زرین، صفه بتوند درحالی راه‌اندازی پایگاه و مرکز الیمایی را در این استان چند برابر می‌کند که بسیاری از پژوهشگران، ضرورت شناسایی منابع محققان و جمع آوری کلیه مطالعات تخصصی میدانی و کتابخانه‌ای صورت گرفته شده را ضرورتی انکار ناپذیر می‌دانند.

«مجتبی گهستونی» دبیر و سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان، در این رابطه به خبرگزاری میراث‌فرهنگی می‌گوید: «راه‌اندازی پایگاه یا مرکز الیمایی در استان خوزستان یک ضرورت به‌شمار می‌رود چرا که خوزستان نه‌تنها خواستگاه این اقوام محسوب می‌شود که برای کشف حقایق تاریخی نیازمند بررسی‌های بیشتر در این دوره ها هستیم.»

آنطور که گهستونی می‌گوید، در استان خوزستان انگیزه‌های لازم برای تشکیل پایگاهی مطالعاتی و پزوهشی  الیمایی وجود دارد اما لازمه ایجاد چنین پایگاهی نیازمند حمایت و اعتبارات کافی است. اندیکا، ایده، مسجدسلیمان، باغملک، لالی، شوشتر، رامشیر، گتوند، هفتکل، رامهرمز، هندیجان، اهواز و.... خواستگاه الیمایی ها بوده اند. همچنین بردنشانده، سرمسجد، کلگه زرین، صفه بتوند، نقش برجسته تنگ بتا، موری، سوز تینا، سوسن سرخاب، تاراز، چوزه، خنگ نوروزی، کمالوند، دره دز، شمی، یارعلی وند، دستوا، گلالک، صالح داود، تل رضوان، دخمه های کوهساران، آثار شاخص این دوره مهم به شمار می‌رود.

به‌گفته این فعال میراث‌فرهنگی، پراکندگی آثاری از عیلامیان و الیمایی‌ها در خوزستان ضرورت تبدیل خوزستان به کارگاه بزرگی در حوزه میراث فرهنگی را دوچندان می‌کند. به‌گونه‌ای که با راه‌اندازی چنین مرکزی می‌توان کلیه مطالعات تخصصی میدانی و کتابخانه ای دوره‌های تاریخی را بررسی و پژوهش کرد. او همچنین تاکید کرد، درخصوص فعالیت‌ها و گزارش‌های مربوط به مطالعات الیمایی‌ها در خوزستان بسیار اندک بوده و درحال‌حاضر معاونت میراث فرهنگی خوزستان در حال پیگیری برای برگزاری یکسری سمینارهای مربوطه است که این سمینارها هم نیازمند حمایت است.

این درحالی است که عدم شناسایی و کاوش‌های باستانی متعدد سبب شده حوزه نفوذ الیماییان در خوزستان چندان مشخص نباشد. در نتیجه بخشی از سنگ‌نگاره‌ها و همه حوزه‌های سکونتی این ساکنان دیرینه خوزستان مشخص نیست و چه بسا مثل آثاری که از آنا به دست آمده شاید در شرایط نگران کننده ای به‌سر می‌برند.

خوزستان مهم ترین بخش جلگه ای در دوره های بسیاری از تاریخ ایلام را تشکیل می دهد و الیمایی‌ها بر خلاف گستردگی حوزه حکومتی آنها در فلات ایران به دلیل همزمانی شان با دوره اشانی مغفول مانده‌اند.

 

دسته بندی: