در پی کشف تعدادی اشیاء باستانی به جای مانده از خاک‌برداری بیل‌مکانیکی در محوطه ایلامی جوبجی، انجمن‌های میراث فرهنگی تاریانا و رامهرمز خواستار دقت نظر در کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه شدند. تا کنون دو لبه تابوت همراه پرچ مفرغی و لبه ظروف مفرغی در خاک‌های حفاری شده محوطه دیده شده است.

در پی کشف تعدادی اشیاء باستانی به جای مانده از خاک‌برداری بیل‌مکانیکی در محوطه ایلامی جوبجی، انجمن‌های میراث فرهنگی تاریانا و رامهرمز خواستار دقت نظر در کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه شدند. تا کنون دو لبه تابوت همراه پرچ مفرغی و لبه ظروف مفرغی در خاک‌های حفاری شده محوطه دیده شده است.

به گزارش CHN در مرداد ماه سال جاری گروه ثبت آثار، محوطه ها و ابنیه‌های رامهرمز در محوطه جوبجی چهار تکه شی مفرغی که دو تای آن‌ها لبه‌های تابوت همراه پرچ مفرغی و باقی لبه ظرف مفرغی بودند را از یک چاله قاچاق ناشی از حفاری غیرمجاز در مهمترین بخش آرامگاه که دو سال پیش فصل نخست کاوش در آن انجام شده بود دیدند. این تنها باری نبود که اشیاء باستانی در جوبجی و میان خاک‌های حفاری شده دیده می‌شد و در آبان‌ماه سال جاری نیز عده‌ای از دوستداران میراث فرهنگی تاشار رامهرمز متوجه سنگ نقش‌دار سیاه رنگی شدند که طی صورت جلسه‌ای به رئیس اداره میراث فرهنگی رامهرمز تحویل داده شد.

به گفته نمایندگان انجمن‌های میراث فرهنگی رامهرمز و تاریانا مشاهده این اشیاء نشان می‌دهد که در انجام کاوش‌های فوری در جوبجی تعلل شده است و به گفته بعضی از دوستداران میراث فرهنگی رامهرمز در انجام کاوش دقت لازم به عمل نیامده است.

دوستداران میراث فرهنگی رامهرمز و تاریان با اعتقاد به اینکه سازمان میراث فرهنگی به تعهدات خود در قبال جوبجی که همانا ثبت، راه‌اندازی موزه، به نمایش گذاشتن آثار در خوزستان و... عمل نکرد. لذا از آرامان شیشه‌گر که به زودی دومین فصل مطالعات خود را در این محوطه آغاز می‌کند انتظار دارند که تعیین حریم جوبجی را با دقت نظر بیشتری انجام دهد.

رئیس انجمن دوستداران میراث فرهنگی رامهرمز عدم ثبت محوطه باستانی جوبجی و نبود نیروی ثابت یگان حفاظت در محوطه و تعلل در راه‌اندازی پایگاه پژوهشی و باستان‌شناسی رامهرمز که مصوب هیات دولت محسوب می‌شود را از دیگر دلایل رهایی این محوطه باستانی می‌داند. محوطه‌ای که گنجینه‌اش تا کنون در خوزستان به نمایش در نیامده است.

در اردیبهشت ۱۳۸۶ هنگامی که بیل‌های میکانیکی سازمان آب و برق خوزستان بدون توجه به باستانی بودن محوطه منجر به کشف بیش از ۶۰۰ قلم شی شامل حلقه‌هایی طلایی منسوب به حلقه قدرت، پیکرکهایی انسانی، دستبند، مهره‌هایی از جنس عقیق، کاسه‌هایی از جنس مرمر و مفرغ شدند که این اشیاء بیش از آنکه به نام شترو نهونته از صاحبان این گنجینه مطرح گردد به دلیل مجاورت با روستایی در رامهرمز به نام گنجینه جوبجی شهرت یافت.

تعین حریم محوطه ۴۰ هکتاری جوبجی اولین اقدام پس از کشف آن گنجینه خواهد بود گنجینه‌ای که همه را شیفته خود کرد. اما متولیان امر همان ۶۰۰ قلم شی را همه دارایی‌های جوبجی محسوب کرده د و آنجا را دو سال به حال خود رها کردند و به این ترتیب مورد حفاری‌های متعدد غیر مجاز قرار گرفت.

مشاهده حلقه‌هایی طلایی منسوب به حلقه قدرت، پیکرکهایی انسانی، دستبند، مهره‌هایی از جنس عقیق، کاسه‌هایی از جنس مرمر و مفرغ باعث گشت تا حفاران غیر مجاز حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای با طمع به دست آوردن بخشی دیگر از گنجینه با انواع و اقسام ابزار آلات مثل فلزیاب، بیل ،کلنگ و حتی قاشق سعی کنند از این گنجینه سهمی داشته باشند.

این حفاری‌ها به قدری ادامه داشت تا اینکه اداره میراث فرهنگی رامهرمز تصمیم به نصب یک کانتینر برای نگهبانی از محوطه کرد اما به دلیل نامنظم بودن حراست از محوطه ۴۰ هکتاری که رودخانه اعلاء را هم در بر می‌گیرد ، این کانس به طور غیر منتظره‌ای در آتش سوخت و دیگر هیچ مراقبی به صورت دائم در محوطه حضور نیافت.

شترو نهونته بلافاصله پیش از هخامنشیان به قدرت رسیده است و حتی تشابه زیادی میان آثار گورهای رامهرمز و آثار دوره هخامنشی وجود دارد.

این آثار نشان می‌دهد در عین حالی که هخامنشیان به قدرت رسیده‌اند هنوز شاهان ایلامی در مناطق کوچکی قدرت داشته اند و اینطور نبوده که آشوربانیپال همه ایلامیان را نابود کرده باشد.

تاریخ‌گذاری انجام گرفته دوره حکومت شتورنهونته را میان سالها ۵۸۵ تا ۵۳۹ پیش از میلاد نشان می‌دهد. این در حالی است که دوره حکومت شتروک نهونته در سال ۶۹۹ به پایان می رسد و ما در اینجا با بیش از ۱۰۰ سال اختلاف روبرو هستیم.

بر اساس مطالعات خط نوشته‌ها بدست‌آمده در این مقبره اسم‌های زنانه نیز شناسایی شده است که یکی از آن ها "لعرنه" و دیگری "انی‌نومه" نام دارد.

خبرگزاری میراث فرهنگی