صادق محمدی و داستان چهارشیر بی ارزش

رییس سازمان میراث فرهنگی استان خوزستان در آخرین اظهار نظر خود در مورد میراث فرهنگی استان در روز خبرنگار اعلام کرد "شیرهای میدان چهارشیر اهواز به دلیل آنکه از بتن ساخته شده اند هیچگونه ارزش تاریخی ندارند و ارزش آنها فقط به این دلیل است که یاداور لحظه ورود رزمندگان اسلام است" .

خبر بالا عین سخنان جناب آقای محمدی است که درحضورتعداد زیادی ازخبرنگاران ومسوولین سازمان میراث فرهنگی اعلام شد .

سوال این است که اگر مبنای ارزش گذاری بناها واماکن تاریخی نوع مصالح بکاررفته در آن می باشد آثاری همچون پل سیاه وپل سفید منازل بریم وبوارده آبادان وچاه شماره یک مسجدسلیمان که یادآور بخشی ازتاریخ وهویت شهرهای استان است رامی بایست درشمار آثارغیر تاریخی و فاقد ارزش دانست  سخنانی از این قبیل از آن جهت  حساسیت برانگیز است که ممکن است درآینده کسانی بادستاویز قراردادن نوع مصالح بکار رفته در آثارتاریخی به تخریب آنها اقدام کنند و درتوجیه عمل خود به گفته های ریاست محترم میراث فرهنگی خوزستان استناد نمایند

نکته دیگری که در سخنان آقای محمدی حایز اهمیت است این است که ایشان  میدان چهارشیررا تنها به دلیل یادآوری لحظه ورود رزمندگان اسلام ارزشمند دانسته اندو هر گونه ارزش دیگری رابرای آن به رسمیت نمی شناسند

انشا ا... که ریاست محترم سازمان میراث فرهنگی استان قصد نداشته اند با گفتن این سخنان ارزشهای والای دفاع مقدس  رادر مقابل ارزشهای دیگر قراردهندویادرمقام مقایسه آنها برآیند، بی شک دفاع قهرمانانه مردم از سرزمین وهویت ایرانی واسلامی خود درطول جنگ تحمیلی جزو افتخارات ماندگار وپرشکوه تاریخ ما تاابد باقی خواهد ماند وافتخاراین دفاع وجانفشانی رابه هیچ وجه نمی توان  به بخشی از ملت متعلق دانست وبخش دیگری از مردم را از آن محروم کرد،  که صدالبته  جناب آقای محمدی نیز چنین قصدی نداشته وندارند ،اما ریاست محترم سازمان میراث فرهنگی استان حتما به اقتضای مسوولیت خطیر خود می دانند که از زمان پیدایش نفت وانتخاب شدن اهوازبه مرکزیت استان این شهر دچار تحولات تازه ای شد، که بازگو نمودن آن جز از زبان بناها ویادمانهای باز مانده از آن دوران امکان پذیر نیست مکانهایی چون باغ ملی، میدان چهارشیر،پل سفید وپل سیاه  به دلیل خاطرات مشترکی که در طول عمر خود در اذهان مردم جنوب به وجود آورده اند صاحب تشخص ومعنویتی شده اند که فارغ از نوع معماری ومصالح بکاررفته در آنها بخشی از هویت مردم محسوب می شوند. در آثار ادبی نویسنگان وشاعران بزرگ جنوب در فیلمها عکسهای  یادگاری وحتی لطیفه های جاری بر زبان عامه می توان  این تاثیر وتشخص و جایگاه معنوی  راجستجوکرد.وقتی به همه این موارد خاطره لحظه ورود رزمندگان را بیفزاییم در میابیم که این میراث معنوی سالهاست که درروح وذهن وحافظه مردم جای گرفته است و ثبت شده اند .

انشاا...که آقای محمدی قصد نداشته اند که برهمه این خاطرات مشترک خط بطلان کشیده باشندوارزش چنین یادمانهایی راازمقطعی خاص بدانند که درآن صورت خاطرات مردم خوزستان ازچهارشیررادردوران انقلاب نیز نادیده گرفته وبی ارزش دانسته اند.

سامان فرجی بیرگانی

دسته بندی: