شهردار ایذه در گفت‌وگو با تاریخ ایرانی: مردم ایذه بجای مجسمه، به دستشویی و زمین ورزشی نیاز دارند

تاریخ ایرانی: «نصب مجسمه مرد شمی در شهر ایذه باعث سست شدن ایمان جوانان می‌شود.» ایمان اورک، عضو شورای شهر ایذه معتقد است شرایط فرهنگی ایذه باعث شده تا از نصب مجسمه مرد اشکانی یا‌‌ همان مرد شمی در میدان الیمای این شهر صرفنظر شود.

مجسمه مرد اشکانی که حدود یک سال و نیم قبل به دستور شهرداری با هزینه ۳۰۰ میلیون تومان ساخته شد، به دلیل مخالفت شخصیت‌های با نفوذ این شهر و به بهانه نامشخص بودن هویت واقعی این مجسمه در زیرزمینی مدفون شده است، البته تندیس اصلی مرد اشکانی پوشش آن به شیوه سوارکاران و دارای بالاپوش یقه هفت، کمربندی مزین به پلاک‌های فلزی و شلوار چرم با ارتفاع ۱۹۴ سانتیمتر و ۶۰ سانتیمتر پهنا است؛ این مجسمه مفرغی تو خالی است و درحال حاضر در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.

اورک، درباره این مجسمه به «تاریخ ایرانی» گفت: «گرایش به تفکرات غربی در بین جوانان ایذه شیوع پیدا کرده و نصب این مجسمه می‌تواند به گمراهی آنان یا گرایش به ادیان دیگر منجر شود.» به گفته او شورای شهر ایذه هنوز تصمیمی درباره این مجسمه نگرفته است.

مجتبی گهستونی، دبیر و سخنگو انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان درباره این مجسمه توضیح می‌دهد: «ایذه به واسطه سنگ نگاره‌ها و سنگ نوشته‌های متعدد کشف شده به شهر کتیبه‌ها و موزه روباز نقش برجسته‌های سنگی معروف است اما کشف تندیس مفرغی یک بزرگ‌زاده اشکانی در حفاری‌های ارل اشتاین در روستایی به نام «شمی» باعث شد تا بار دیگر نام این شهرستان که در متون قدیمی بیشتر به نام مالمیر، آیاپیر و ایذج معروف است بر سر زبان‌ها بیافتد و از این جهت است که این مجسمه دارای اهمیت تاریخی است.»

وی افزود: «شهرداری ایذه نیز با توجه به اهمیت مجسمه مرد اشکانی و به دلیل علاقه مردم برای معرفی تاریخ پر اهمیت این شهر تاریخی و یادآوری کشف یکی از مهم‌ترین اشیا تاریخی ایران در ایذه تصمیم گرفت در میدان ورودی شهر و در نزدیکی قبرستان تاریخی شهسوار، تپه‌های باستانی چغاکهره و پرچستان، کول فرح و تالاب میانگران تندیس مرد شمی را نصب کند. میدان الیما نیز که در مسیر جاده ایذه، شهرکرد، و اصفهان قرار دارد یکی از بهترین مکان‌هایی بود که می‌توانست این نماد که تندیسی از تنها مجسمه مفرغی ایران است را با هدف جذب گردشگر معرفی کند.»

البته‌ پورشریعت، شهردار ایذه نظری کاملاً متفاوت دارد. او در گفت‌وگو با «تاریخ ایرانی» اظهار داشت: «گردشگران و مردم ایذه بیشتر به امکانات رفاهی نظیر دستشویی و زمین ورزشی در این پارک ۱۰ هکتاری نیازمندند تا یک مجسمه!» او می‌گوید: «تصمیم‌گیری درباره این مجسمه در دوران پیش از مسئولیت من در شهرداری اتفاق افتاده است و در حال حاضر هیچ تصمیم تازه‌ای درباره این مجسمه گرفته نشده است.»

در حال حاضر پایه خالی این مجسمه با نوشته‌هایی از اردشیر صالح‌پور، محقق ایذه‌ای در این پارک در انتظار مجسمه‌ای است که مدت‌هاست در یکی از انبارهای شهرداری ایذه مدفون شده است.

شهر: 
دسته بندی: 

دیدگاه‌ها

افزودن یک دیدگاه تازه